
ساختار اصلی پلیالهای پلیاتر، یک پلیمر زنجیرهای یا شاخهدار است که از اتصال چندین واحد اتیلن اکساید (EO)، پروپیلن اکسید (PO) یا اتیلن اکسید بوتان (BO) با اتمهای اکسیژن بهعنوان پل تشکیل میشود. در ساختار مولکولی، حاوی بسیاری از گروه های فعال هیدروکسیل (-OH) است که آن را به یک واسطه واکنش بسیار مهم در سنتز پلیمر تبدیل می کند. با توجه به انرژی چسبندگی پایین پیوند اتری (-O-) و ساختار انعطاف پذیر و چرخش آسان، مواد تهیه شده توسط پلی ال های پلی اتر سازگاری با دمای پایین، مقاومت در برابر هیدرولیز خوب و جریان و امتزاج پذیری عالی در طول پردازش را نشان می دهند. علاوه بر این، بسته به عامل شروع، پلیالهای پلیاتری میتوانند اشکال فیزیکی و خواص شیمیایی متفاوتی داشته باشند و برای کاربردهای مختلف بهویژه در تهیه فومهای پلیاورتان، پوششها، چسبها و محصولات الاستومری مناسب هستند.
